Marcin Kamola
Zadzwoń do nas
(+48) 799 138 401
Napisz do nas
dr.marcinkamola@gmail.com
Podręcznik nie musi być realizowany od pierwszej do ostatniej strony.
Jego zadaniem jest pomóc nauczycielowi w organizacji procesu nauki. Nie powinien jednak odbierać nauczycielowi możliwości podejmowania decyzji.
Zamiast:
„Dzisiaj robimy stronę 48.”
lepiej:
„Dzisiaj uczeń ma nauczyć się opisywać swoje plany na weekend. Które elementy ze strony 48 mogą nam w tym pomóc?”
To niewielka zmiana, ale całkowicie zmienia sposób planowania lekcji.
Przed otwarciem podręcznika warto odpowiedzieć sobie na jedno pytanie:
„Co uczeń będzie potrafił zrobić po tej lekcji?”
Cel powinien być konkretny.
Zamiast:
„Temat: Perfekt.”
lepiej:
„Po lekcji uczeń będzie potrafił opowiedzieć w kilku zdaniach, co robił w weekend.”
Dopiero wtedy można zdecydować, które ćwiczenia z podręcznika są potrzebne.
Jednym z najczęstszych błędów jest przekonanie, że każde ćwiczenie w podręczniku musi zostać wykonane.
Nie musi.
Jeżeli uczeń dobrze opanował daną konstrukcję po dwóch ćwiczeniach, wykonywanie kolejnych pięciu bardzo podobnych zadań może być stratą czasu.
Lepiej wykorzystać ten czas na zastosowanie języka w praktyce.
Przykład:
Podręcznik zawiera pięć ćwiczeń dotyczących czasowników modalnych.
Można zrobić dwa ćwiczenia, a następnie poprosić ucznia o stworzenie własnych zdań:
„Was musst du heute machen?”
„Was kannst du am Wochenende machen?”
„Was möchtest du nächstes Jahr lernen?”
W ten sposób materiał z podręcznika staje się punktem wyjścia do komunikacji.
Nie każda część rozdziału będzie równie potrzebna każdemu uczniowi.
Jeżeli uczeń przygotowuje się do rozmowy kwalifikacyjnej, większe znaczenie mogą mieć:
Mniejsze znaczenie mogą mieć natomiast ćwiczenia, które nie mają związku z jego aktualnym celem.
Podręcznik może dostarczać materiału, ale nauczyciel powinien zdecydować, co jest dla ucznia najważniejsze.
Lekcja nie musi zaczynać się od otwarcia książki.
Można rozpocząć od pytania, zdjęcia, krótkiej rozmowy, sytuacji problemowej albo zadania komunikacyjnego.
Przykład:
Temat: „Urlaub”.
Zamiast rozpocząć od tekstu w podręczniku, nauczyciel pyta:
„Wohin möchtest du nächstes Jahr reisen?”
„Was ist für dich im Urlaub wichtig?”
„Was war dein bester Urlaub?”
Dopiero później można przejść do materiału z książki.
Uczeń najpierw zaczyna używać języka, a podręcznik dostarcza następnie potrzebnych struktur i słownictwa.
Ta sama strona może pełnić różne funkcje.
Przed lekcją może służyć jako materiał przygotowujący.
Podczas lekcji może być źródłem ćwiczeń.
Po lekcji może zostać wykorzystana do utrwalenia materiału.
Nie trzeba więc realizować całego materiału w jednym ciągu.
Czasami podręcznik zawiera bardzo dobre ćwiczenie, ale jest ono zbyt krótkie.
Nie trzeba go pomijać. Można je rozbudować.
Przykład:
Ćwiczenie:
„Was haben die Personen am Wochenende gemacht?”
Po wykonaniu zadania można dodać:
„Und was hast du am Wochenende gemacht?”
Następnie:
„Was hat dein Partner gemacht?”
A później:
„Was möchtest du nächstes Wochenende machen?”
Jedno ćwiczenie może więc przeprowadzić ucznia od rozumienia tekstu do samodzielnej wypowiedzi.
Ćwiczenia zamknięte są przydatne, szczególnie przy wprowadzaniu nowych struktur. Nie powinny jednak dominować całej lekcji.
Przykład:
Podręcznik:
„Ich ___ gestern im Kino. (sein)”
Uczeń:
„war”.
Nauczyciel może następnie przejść do pytań:
„Wo warst du gestern?”
„Wo warst du am Wochenende?”
„Wo war deine Familie?”
W ten sposób ćwiczenie gramatyczne zaczyna prowadzić do rzeczywistej komunikacji.
Tekst z podręcznika nie musi służyć wyłącznie do odpowiedzi na pytania.
Można wykorzystać go do:
Jeżeli tekst opowiada o osobie, która przeprowadziła się do Niemiec, można po jego przeczytaniu zapytać:
„Würdest du auch gern in Deutschland leben?”
„Was wäre für dich schwierig?”
„Was wäre ein Vorteil?”
Wtedy materiał z książki zaczyna żyć poza stroną podręcznika.
Podręczniki często przedstawiają sytuacje uniwersalne. Nauczyciel może jednak dopasować je do konkretnej osoby.
Jeżeli ćwiczenie dotyczy pracy, można wykorzystać prawdziwe doświadczenia ucznia.
Jeżeli dotyczy zakupów, można stworzyć sytuację w sklepie.
Jeżeli dotyczy mieszkania, można porozmawiać o mieszkaniu ucznia.
Dzięki temu materiał staje się bardziej osobisty i łatwiejszy do zapamiętania.
Pomijanie materiału nie oznacza złego nauczania.
Jeżeli dane ćwiczenie:
można je pominąć.
Nauczyciel nie powinien być niewolnikiem numeracji ćwiczeń.
Podręcznik może być podstawą lekcji, ale warto łączyć go z innymi materiałami.
Można wykorzystać:
Przykład:
Podręcznik wprowadza słownictwo dotyczące hotelu.
Po wykonaniu ćwiczenia można przeprowadzić symulację:
„Du bist an der Rezeption. Ich bin ein Gast.”
Uczeń musi wykorzystać poznane słownictwo w praktycznej sytuacji.
Program podręcznika nie zawsze będzie idealnie odpowiadał aktualnym potrzebom ucznia.
Jeżeli uczeń zaczyna pracę w niemieckojęzycznej firmie, może nagle potrzebować:
W takiej sytuacji warto czasowo odejść od podręcznika.
Podręcznik może poczekać. Aktualna potrzeba komunikacyjna ucznia jest ważniejsza.
To prosty model, który można zastosować na wielu lekcjach.
Etap 1: podręcznik
Uczeń poznaje strukturę lub słownictwo.
Etap 2: ćwiczenie
Uczeń kontrolowanie wykorzystuje nowy materiał.
Etap 3: komunikacja
Uczeń używa go bez gotowego schematu.
Przykład:
Podręcznik przedstawia konstrukcję „Ich würde gern...”.
Ćwiczenie:
„Was würdest du gern machen?”
Następnie komunikacja:
„Du gewinnst 10 000 Euro. Was würdest du damit machen?”
W ostatnim etapie uczeń musi już samodzielnie wykorzystać konstrukcję.
Nie ma obowiązku wykonywania ćwiczeń w kolejności 1, 2, 3, 4.
Czasami bardziej logiczne będzie:
Innym razem:
Kolejność powinna wynikać z celu lekcji, a nie z numerów stron.
Nie trzeba korzystać z książki wyłącznie podczas wprowadzania nowych tematów.
Można wrócić do wcześniejszych rozdziałów po kilku tygodniach.
Przykład:
Uczeń uczył się wcześniej słownictwa dotyczącego mieszkania. Po miesiącu można wykorzystać stary tekst do:
Materiał, który już raz został wykorzystany, może więc otrzymać drugie życie.
Podręcznik może być również narzędziem rozwijania samodzielności.
Warto czasami powiedzieć:
„Spójrz na stronę 62 i spróbuj samodzielnie znaleźć regułę.”
Albo:
„Przeczytaj tekst i zaznacz trzy rzeczy, których nie rozumiesz.”
Dzięki temu uczeń nie czeka zawsze na wyjaśnienie nauczyciela.
To dobrze łączy się z rozwijaniem samodzielnej nauki, która była tematem wcześniejszego artykułu.
Ten sam podręcznik może być używany zupełnie inaczej z dwiema osobami.
Uczeń A może potrzebować przede wszystkim mówienia.
Uczeń B może przygotowywać się do egzaminu.
Uczeń C może potrzebować języka zawodowego.
Uczeń D może mieć duże problemy z gramatyką.
Dlatego nie istnieje jedna idealna metoda pracy z podręcznikiem.
Istnieje natomiast metoda dopasowana do celu, poziomu i potrzeb konkretnego ucznia.
Załóżmy, że podręcznik zawiera tekst o codziennym życiu młodej osoby.
Można wykorzystać go na trzy sposoby.
Wariant 1: nacisk na słownictwo
Uczeń:
czyta tekst,
zaznacza nowe słowa,
odgaduje ich znaczenie z kontekstu,
tworzy własne zdania,
wykorzystuje słownictwo w rozmowie.
Wariant 2: nacisk na gramatykę
Nauczyciel wybiera z tekstu przykłady konkretnej konstrukcji.
Uczeń:
wyszukuje przykłady,
analizuje strukturę,
tworzy własne zdania,
wykorzystuje konstrukcję w krótkiej wypowiedzi.
Wariant 3: nacisk na komunikację
Tekst jest tylko początkiem.
Po jego przeczytaniu nauczyciel pyta:
„Wie sieht dein Alltag aus?”
„Was machst du morgens?”
„Was machst du nach der Arbeit?”
„Was möchtest du in deinem Alltag ändern?”
Ta sama strona może więc prowadzić do zupełnie różnych lekcji.
Temat: „Plany na weekend”
Cel: uczeń potrafi opowiedzieć o swoich planach i zapytać o plany drugiej osoby.
1. Rozgrzewka, 5 minut
Rozmowa:
„Was machst du normalerweise am Wochenende?”
2. Materiał z podręcznika, 10 minut
Krótki tekst lub dialog.
Uczeń wyszukuje wyrażenia dotyczące planów.
3. Ćwiczenie kontrolowane, 10 minut
Jedno lub dwa ćwiczenia z podręcznika.
Nauczyciel sprawdza, czy uczeń rozumie konstrukcję.
4. Personalizacja, 10 minut
Uczeń tworzy własne zdania dotyczące najbliższego weekendu.
5. Komunikacja, 10 minut
Symulacja rozmowy:
„Du planst dein Wochenende. Dein Partner möchte wissen, was du machst.”
Podręcznik został wykorzystany, ale nie zdominował całej lekcji.
Realizowanie każdej strony
Szybkie przechodzenie przez materiał nie jest równoznaczne z efektywną nauką.
Wykonywanie wszystkich ćwiczeń
Powtarzalne zadania nie zawsze przynoszą dodatkową wartość.
Traktowanie podręcznika jak programu nauczania
Książka jest pomocą dydaktyczną, a nie nauczycielem.
Brak personalizacji
Uczeń powinien mieć możliwość odnoszenia materiału do własnego życia.
Zbyt mało komunikacji
Wykonanie ćwiczenia nie oznacza jeszcze, że uczeń potrafi używać języka.
Brak elastyczności
Dobry plan lekcji powinien pozwalać nauczycielowi zmienić kierunek, kiedy widzi, że uczeń czegoś nie rozumie albo potrzebuje dodatkowego ćwiczenia.
Podręcznik powinien służyć lekcji, a nie lekcja podręcznikowi.
Nauczyciel może wykorzystać jedną stronę książki przez całą lekcję albo tylko jedno ćwiczenie z całego rozdziału. Może również całkowicie odejść od podręcznika, jeżeli aktualne potrzeby ucznia tego wymagają.
Najważniejsze jest nie to, ile stron zostało zrealizowanych, ale co uczeń rzeczywiście potrafi zrobić po zakończeniu lekcji.
Skuteczna praca z podręcznikiem wymaga selekcji, elastyczności i świadomego planowania.
Warto:
Dobry podręcznik może bardzo ułatwić pracę nauczyciela. Dobry nauczyciel powinien jednak zawsze wiedzieć, kiedy podręcznik otworzyć, kiedy go zmodyfikować, a kiedy odłożyć.
Czy trzeba realizować podręcznik od początku do końca?
Nie. Zakres realizacji powinien zależeć od programu, poziomu ucznia, jego potrzeb i celu kursu. W praktyce część materiału można pominąć, skrócić lub zastąpić innym ćwiczeniem.
Czy można prowadzić lekcje bez podręcznika?
Tak. Podręcznik jest narzędziem, a nie warunkiem skutecznego nauczania. Warto jednak zadbać o spójną strukturę kursu i logiczne rozwijanie wszystkich umiejętności językowych.
Jak wybrać dobre ćwiczenie z podręcznika?
Najpierw należy określić cel lekcji, a następnie sprawdzić, które ćwiczenie rzeczywiście pomaga ten cel osiągnąć. Nie warto wybierać zadań wyłącznie dlatego, że znajdują się w danym rozdziale.
Co zrobić, jeśli uczeń szybko wykonuje ćwiczenia z podręcznika?
Warto przejść od ćwiczeń kontrolowanych do samodzielnego używania języka. Można zastosować rozmowę, scenkę, opis sytuacji, dyskusję albo zadanie wymagające stworzenia własnych wypowiedzi.
Czy jeden podręcznik można wykorzystywać z uczniami na różne sposoby?
Tak. Sposób pracy powinien zależeć przede wszystkim od celu, poziomu, wieku, zainteresowań i potrzeb ucznia.
Czy nauczyciel powinien przygotowywać dodatkowe materiały do każdej lekcji?
Nie zawsze. Dodatkowe materiały mają sens wtedy, gdy uzupełniają podręcznik lub pozwalają lepiej osiągnąć cel lekcji. Nie chodzi o tworzenie jak największej liczby materiałów, ale o ich właściwe wykorzystanie.
Potrzebujesz profesjonalnej pomocy w nauce? Kliknij tutaj i umów się na darmową, godzinną lekcję próbną.
Przeczytaj także:
Marcin
Kamola