Marcin Kamola
Zadzwoń do nas
(+48) 799 138 401
Napisz do nas
dr.marcinkamola@gmail.com
Tekst powinien odpowiadać celowi zajęć.
Jeżeli chcesz rozwijać:
Ciekawy materiał nie zawsze jest dobrym materiałem dydaktycznym. Ważne są również długość, poziom trudności i użyteczność językowa.
Nie zaczynaj od polecenia:
„Otwórzcie tekst i przeczytajcie.”
Najpierw wprowadź temat za pomocą:
Przykład:
„Immer mehr Menschen arbeiten von zu Hause.”
Pytania:
„Arbeitest du lieber zu Hause oder im Büro?”
„Welche Vorteile könnte Homeoffice haben?”
Następnie poproś uczniów o przewidzenie treści:
„Welche Probleme könnten im Text genannt werden?”
Po przeczytaniu można sprawdzić, które przewidywania okazały się trafne.
Dzięki temu czytanie staje się aktywnym procesem, a nie tylko odbieraniem informacji.
Pierwsze czytanie powinno mieć prosty cel.
Na przykład:
„Worum geht es in dem Text?”
„Was ist das Hauptthema?”
Dopiero później przechodzimy do szczegółów:
„Warum arbeiten immer mehr Menschen im Homeoffice?”
„Welche Nachteile nennt der Autor?”
Warto również wyjaśnić uczniom trzy podstawowe sposoby czytania:
SkimmingSzybkie czytanie w celu uchwycenia ogólnego sensu.
ScanningWyszukiwanie konkretnej informacji.
Czytanie szczegółoweDokładna analiza treści.
Uczeń powinien wiedzieć, że nie każdy tekst trzeba czytać z taką samą dokładnością.
To jeden z najczęstszych błędów.
Jeżeli nauczyciel tłumaczy każde zdanie, uczniowie mogą skupić się przede wszystkim na polskiej wersji tekstu zamiast rozwijać samodzielne czytanie.
Nie każde nieznane słowo wymaga natychmiastowego wyjaśnienia.
Zapytaj:
„Was könnte dieses Wort bedeuten?”
„Welche Informationen im Satz helfen dir?”
Uczeń powinien nauczyć się wykorzystywać:
Nieznane słowo nie powinno automatycznie zatrzymywać całego procesu czytania.
Jeden tekst może być wykorzystany na wiele sposobów.
Przykładowe zadania:
Warto łączyć pytania odtwórcze z pytaniami wymagającymi interpretacji.
Przykład:
„Wo wohnt die Person?”
sprawdza wyszukiwanie informacji.
„Warum glaubst du, dass die Person so reagiert?”
wymaga interpretacji.
„Was würdest du an ihrer Stelle machen?”
prowadzi do samodzielnej komunikacji.
Jeżeli materiał jest długi, nie zawsze trzeba analizować go w całości z całą grupą.
Można podzielić tekst na fragmenty.
Każda grupa otrzymuje inną część i przygotowuje:
Następnie grupy przekazują sobie informacje.
Można wykorzystać tutaj metodę jigsaw reading, w której uczniowie muszą nauczyć innych treści swojego fragmentu.
Dzięki temu czytanie staje się jednocześnie ćwiczeniem komunikacyjnym.
Tekst może być naturalnym źródłem struktur gramatycznych i wyrażeń.
Jeżeli uczniowie pracują nad czasem przeszłym, mogą znaleźć:
„hat gemacht”
„ist gegangen”
„war”
Przy Konjunktiv II:
„würde”
„könnte”
„wäre”
Można również wybrać kilka przydatnych konstrukcji i wykorzystać je później w wypowiedziach uczniów.
Ważne jest jednak zachowanie proporcji.
Tekst nie powinien zostać sprowadzony wyłącznie do wyszukiwania przykładów gramatycznych.
Nie każde nieznane słowo musi być omawiane.
Wybierz kilka wyrażeń, które są:
Pozostałe słowa można pozostawić do samodzielnego odgadnięcia z kontekstu.
Dzięki temu uczniowie uczą się również podejmowania decyzji:
„Czy naprawdę muszę znać to słowo, żeby zrozumieć tekst?”
Tekst nie powinien być końcem lekcji.
Po przeczytaniu można zapytać:
„Was denkst du darüber?”
„Bist du mit dem Autor einverstanden?”
„Hast du ähnliche Erfahrungen gemacht?”
„Was würdest du anders machen?”
Na poziomach B1–C1 można przeprowadzić dyskusję.
Przykład:
„Sollten alle Mitarbeiter die Möglichkeit haben, im Homeoffice zu arbeiten?”
Uczniowie wykorzystują informacje z tekstu, ale muszą również przedstawić własne argumenty.
W ten sposób materiał do czytania staje się punktem wyjścia do realnego używania języka.
Jeżeli uczniowie mają napisać e-mail, opinię, artykuł czy reklamację, warto najpierw przeanalizować podobny tekst.
Zwróć uwagę na:
Następnie uczniowie mogą stworzyć własny tekst.
To znacznie bardziej praktyczne niż samo polecenie:
„Napisz tekst na 150 słów.”
Dobrym ćwiczeniem jest przekształcenie tekstu.
Uczniowie mogą zamienić go na:
Można również poprosić o parafrazę wybranych zdań.
Przykład:
„Viele Menschen arbeiten heute von zu Hause.”
Uczeń:
„Immer mehr Menschen erledigen ihre Arbeit im eigenen Zuhause.”
Nie chodzi o stworzenie perfekcyjnego synonimu, ale o pokazanie, że tę samą informację można wyrazić na różne sposoby.
Po zakończeniu pracy poproś uczniów o zamknięcie książek.
Następnie:
„Was erinnerst du noch?”
Uczniowie zapisują:
Można również poprosić uczniów o stworzenie własnych pytań do tekstu.
To pozwala sprawdzić nie tylko to, czy uczniowie znaleźli odpowiedzi w materiale, ale czy rzeczywiście zrozumieli i zapamiętali jego treść.
Czytanie po niemiecku nie powinno ograniczać się do podręcznika.
Warto od czasu do czasu wykorzystać:
Szczególnie na wyższych poziomach takie materiały pozwalają przygotować uczniów do sytuacji, z którymi mogą spotkać się poza klasą.
Temat:
„Homeoffice: Vorteile und Nachteile”
0–5 min
Pytanie wprowadzające:
„Würdest du gerne jeden Tag von zu Hause arbeiten?”
5–10 min
Analiza tytułu i przewidywanie treści.
10–15 min
Pierwsze czytanie: główny temat.
15–25 min
Drugie czytanie: najważniejsze informacje.
25–32 min
Analiza kilku przydatnych wyrażeń.
32–40 min
Praca w parach i przygotowanie podsumowania.
40–50 min
Dyskusja:
„Homeoffice: dafür oder dagegen?”
50–57 min
Indywidualna wypowiedź lub krótki tekst.
57–60 min
Trzy najważniejsze informacje z lekcji.
Jeden tekst dostarczył materiału do czytania, słownictwa, mówienia, argumentacji i pisania.
W pracy z tekstem warto unikać:
Największym błędem jest potraktowanie tekstu jako ćwiczenia, które trzeba po prostu „odhaczyć”.
Skuteczna praca z tekstem może wyglądać następująco:
przygotowanie → czytanie → analiza → komunikacja → własna produkcja językowa.
Uczeń najpierw poznaje treść, następnie zauważa ważne elementy języka, a później wykorzystuje je samodzielnie.
Dzięki temu jeden dobrze dobrany tekst może stać się podstawą dużej części lekcji.
Skuteczna praca z tekstem nie polega na przeczytaniu materiału i sprawdzeniu odpowiedzi.
Warto:
Dobry tekst nie kończy pracy nauczyciela.
Dopiero ją rozpoczyna.
Czy każdy tekst nadaje się na lekcję niemieckiego?
Nie. Powinien odpowiadać poziomowi uczniów, ich zainteresowaniom oraz celowi lekcji.
Czy trzeba tłumaczyć wszystkie nieznane słowa?
Nie. Warto najpierw zachęcić uczniów do korzystania z kontekstu.
Jak długi powinien być tekst?
Nie ma jednej właściwej długości. Ważniejsze jest to, czy materiał pozwala wykonać wartościowe zadania.
Czy tekst z podręcznika wystarczy?
Może wystarczyć, ale warto regularnie uzupełniać go autentycznymi materiałami.
Jak pracować z tekstem na poziomie A1?
Najlepiej korzystać z krótkich materiałów, prostych pytań, obrazków i zadań polegających na wyszukiwaniu konkretnych informacji.
Jak pracować z tekstem na poziomie B2 lub C1?
Można skupić się na argumentacji, intencji autora, parafrazie, stylu, dyskusji i samodzielnej ocenie treści.
Co zrobić po przeczytaniu tekstu?
Przejść od rozumienia do działania: rozmowy, dyskusji, prezentacji, pisania lub innego zadania wymagającego samodzielnego wykorzystania języka.
Czy uczniowie powinni czytać tekst na głos?
Tak, ale nie każdy tekst musi być w ten sposób czytany w całości. Czytanie na głos warto wykorzystywać wtedy, gdy chcemy dodatkowo pracować nad wymową i płynnością.
Potrzebujesz profesjonalnej pomocy w nauce? Kliknij tutaj i umów się na darmową, godzinną lekcję próbną.
Przeczytaj także:
Marcin
Kamola