Marcin Kamola
Zadzwoń do nas
(+48) 799 138 401
Napisz do nas
dr.marcinkamola@gmail.com
Pierwszym etapem planowania powinno być określenie celu.
Cel:
„Dzisiaj będziemy uczyć się Perfekt.”
jest dość ogólny.
Lepszy będzie:
„Po lekcji uczeń będzie potrafił opowiedzieć w kilku zdaniach o tym, co robił wczoraj, wykorzystując czas Perfekt.”
Drugi cel mówi dokładnie, co uczeń ma zrobić.
Podobnie można zaplanować lekcję dotyczącą słownictwa.
Zamiast:
„Temat: mieszkanie.”
lepiej:
„Uczeń będzie potrafił opisać swoje mieszkanie i powiedzieć, gdzie znajdują się poszczególne przedmioty.”
Dzięki temu łatwiej dobrać odpowiednie ćwiczenia.
Temat lekcji i cel lekcji to nie to samo.
Tematem może być:
„Podróżowanie”
ale celem może być:
„Uczeń potrafi zapytać o drogę, zrozumieć podstawowe informacje i samodzielnie wyjaśnić, jak dotrzeć do określonego miejsca.”
Temat określa obszar, natomiast cel określa umiejętność.
To bardzo ważne rozróżnienie.
To samo zagadnienie można opracować na różnych poziomach.
Temat „praca” na A1 może obejmować:
Ich bin Lehrer.
Ich arbeite in einem Hotel.
Ich arbeite von Montag bis Freitag.
Na poziomie B2 można natomiast rozmawiać o:
Temat może być ten sam, ale wymagania językowe są zupełnie inne.
Przydatny jest prosty schemat:
Nie każda lekcja musi zawierać wszystkie te elementy, ale taki schemat pomaga zachować porządek.
Pierwsze minuty mogą służyć przypomnieniu niemieckiego.
Może to być:
Przykład:
Wie war dein Wochenende?
Was hast du gestern gemacht?
Was machst du heute Abend?
Takie pytania nie muszą być bezpośrednio związane z głównym tematem.
Ich zadaniem jest przełączenie ucznia na język niemiecki.
Nowy materiał łatwiej przyswoić, jeżeli można połączyć go z czymś, co uczeń już zna.
Jeżeli wprowadzamy czas Perfekt, można rozpocząć od czasowników, które uczeń już zna:
machen → gemacht
lernen → gelernt
spielen → gespielt
Następnie można przejść do nowych przykładów.
Uczeń nie zaczyna wtedy od pustej kartki.
Jedna lekcja nie musi zawierać ogromnej ilości nowych informacji.
Jeżeli nauczyciel jednocześnie wprowadzi:
uczeń może szybko się przeciążyć.
Lepiej wybrać jeden główny cel i kilka elementów pomocniczych.
Szczególnie podczas nauki gramatyki warto unikać sytuacji, w której połowa lekcji polega na słuchaniu wykładu.
Załóżmy, że tematem jest Dativ.
Można krótko wyjaśnić zasadę:
mit + Dativ
Następnie przejść do przykładów:
Ich fahre mit dem Bus.
Ich spreche mit meiner Mutter.
Ich spiele mit meinem Freund.
A później stworzyć sytuacje, w których uczeń sam wykorzysta tę konstrukcję.
Wiedza gramatyczna powinna możliwie szybko zostać zamieniona w praktyczne użycie języka.
Nie każde ćwiczenie powinno być równie trudne.
Można przejść od:
rozpoznawania → uzupełniania → tworzenia → swobodnego użycia.
Przykład:
Etap 1
Uczeń wybiera:
Ich fahre mit dem / den Bus.
Etap 2
Uzupełnia:
Ich fahre mit ______ Bus.
Etap 3
Tworzy własne zdanie:
Ich fahre mit dem Bus zur Arbeit.
Etap 4
Odpowiada:
Wie kommst du normalerweise zur Arbeit?
W ten sposób poziom samodzielności stopniowo rośnie.
Jeżeli celem lekcji jest rozwijanie komunikacji, trzeba rzeczywiście dać uczniowi czas na mówienie.
Nie wystarczy zaplanować:
„Ćwiczenie z mówienia”.
Trzeba określić:
Przykład:
Opowiedz przez dwie minuty o swoim typowym dniu. Wykorzystaj co najmniej pięć czasowników w czasie Präsens.
Takie zadanie ma konkretny cel.
Podczas ćwiczenia komunikacyjnego uczeń może potrzebować kilku sekund na zastanowienie się.
Nauczyciel często ma pokusę natychmiastowego podania słowa.
Warto czasami poczekać.
Kilka sekund ciszy może oznaczać, że uczeń właśnie aktywnie szuka odpowiedzi.
Jeżeli nauczyciel zawsze podaje rozwiązanie po dwóch sekundach, uczeń nie ma okazji nauczyć się samodzielnego szukania słów.
Nowy materiał nie zostanie automatycznie zapamiętany tylko dlatego, że został przedstawiony.
Dlatego warto zaplanować powtórki.
Nie tylko na końcu tej samej lekcji.
Można wrócić do materiału:
Przykładowo słowa dotyczące podróżowania można wykorzystać później podczas lekcji o hotelu albo czasie wolnym.
Wtedy powtarzamy je w nowym kontekście.
Pod koniec lekcji warto sprawdzić, czy cel rzeczywiście został osiągnięty.
Jeżeli celem było:
„Uczeń potrafi opowiedzieć o swoim weekendzie w czasie Perfekt”,
możemy poprosić:
Was hast du am Wochenende gemacht?
Jeżeli uczeń potrafi samodzielnie odpowiedzieć kilkoma zdaniami, nauczyciel otrzymuje informację zwrotną.
Nie zawsze potrzebny jest test.
Czasami wystarczy jedno dobrze zaplanowane zadanie.
Nauczyciel powinien być przygotowany na różne scenariusze.
Ćwiczenie może być:
Dlatego warto mieć dodatkowe materiały.
Przydatne mogą być:
Czasami nauczyciel przygotowuje zbyt dużo materiału.
Na papierze wygląda to imponująco:
Problem w tym, że lekcja zaczyna przypominać wyścig.
Nauczyciel przechodzi z zadania na zadanie, ponieważ „trzeba zdążyć”.
Lepiej mieć mniej materiału i rzeczywiście dobrze go przepracować.
Niektórzy uczniowie potrzebują więcej czasu.
Inni pracują bardzo szybko.
Dlatego plan powinien być elastyczny.
Jeżeli uczeń świetnie opanował dane zagadnienie, nie ma potrzeby wykonywać dziesięciu niemal identycznych ćwiczeń tylko dlatego, że znalazły się w konspekcie.
Można przejść do bardziej wymagającego zadania.
Szczególnie podczas dłuższych zajęć warto zmieniać rodzaj pracy.
Na przykład:
10 minut: rozmowa
10 minut: gramatyka
15 minut: ćwiczenia
10 minut: słuchanie
10 minut: rozmowa
5 minut: podsumowanie
Dzięki temu lekcja nie staje się monotonna.
Planowanie wygląda inaczej w obu przypadkach.
Podczas lekcji indywidualnej można bardzo szybko dostosować poziom i tempo.
W grupie trzeba natomiast uwzględnić:
W grupie nie powinno być tak, że jedna osoba wykonuje zadanie, a pozostałych dziesięć czeka.
Jeżeli uczeń interesuje się sportem, można wykorzystać sport jako kontekst.
Jeżeli interesuje się samochodami, podróżami, gotowaniem, muzyką czy filmami, również można to wykorzystać.
Nie oznacza to, że każda lekcja musi być rozrywką.
Zainteresowania ucznia są jednak dobrym narzędziem zwiększającym jego zaangażowanie.
W przypadku zajęć online szczególnie ważne jest uporządkowanie materiałów.
Warto wcześniej przygotować:
Dobrze jest również sprawdzić, czy wszystkie materiały działają.
Nic tak skutecznie nie zabiera czasu z lekcji jak poszukiwanie pliku:
„Chwileczkę, gdzie ja to zapisałem?”
Praca domowa powinna wynikać z lekcji.
Jeżeli uczniowie ćwiczyli czas Perfekt, można zadać:
Napisz 8 zdań o tym, co robiłeś wczoraj.
Jeżeli tematem było mieszkanie:
Opisz swoje mieszkanie w 80 słowach.
Jeżeli uczniowie ćwiczyli mówienie:
Przygotuj krótką wypowiedź na temat swojego hobby.
Praca domowa powinna utrwalać, a nie całkowicie zmieniać temat.
Ostatnie minuty lekcji są bardzo ważne.
Można zapytać:
Was hast du heute gelernt?
albo po polsku:
„Co dzisiaj było dla Ciebie najłatwiejsze?”
„Co było najtrudniejsze?”
„Co chcesz jeszcze powtórzyć?”
Można również poprosić ucznia o podanie trzech nowych słów lub jednego zdania z nową konstrukcją.
To szybki sposób na sprawdzenie efektów.
Planowanie nie kończy się wraz z zakończeniem lekcji.
Warto zanotować:
Dzięki temu następna lekcja może być lepsza.
To jedna z najważniejszych zasad.
Jeżeli plan zakłada 15 minut ćwiczenia, ale uczeń ma duży problem z danym zagadnieniem, nie trzeba kończyć po dokładnie 15 minutach.
Jeżeli natomiast uczeń bardzo szybko opanował materiał, można przejść dalej.
Konspekt jest mapą.
Nie jest autopilotem.
Przed każdą lekcją nauczyciel może odpowiedzieć na sześć pytań:
1. Co uczeń ma osiągnąć?
Konkretny cel.
2. Co już wie?
Wiedza i umiejętności wyjściowe.
3. Czego potrzebuje?
Braki i trudności.
4. Jak mu to wyjaśnię?
Metoda prezentacji materiału.
5. Jak będzie ćwiczył?
Konkretne zadania.
Zadanie końcowe lub krótka forma ewaluacji.
6. Jak sprawdzę efekt?
Ten prosty schemat może wystarczyć do przygotowania bardzo wielu lekcji.
Temat:
Mein Alltag
Cel:
Uczeń potrafi opowiedzieć o swoim typowym dniu, wykorzystując podstawowe czasowniki i określenia czasu.
0–10 minut
Rozmowa:
Wann stehst du auf?
Was machst du am Morgen?
10–20 minut
Powtórzenie czasowników:
aufstehen, frühstücken, arbeiten, lernen, schlafen
20–30 minut
Praca z przykładowym tekstem.
30–40 minut
Ćwiczenia kontrolowane.
40–50 minut
Samodzielna wypowiedź ucznia.
50–55 minut
Korekta najważniejszych błędów.
55–60 minut
Podsumowanie i praca domowa.
Cel został osiągnięty wtedy, gdy uczeń rzeczywiście potrafi opowiedzieć o swoim dniu, a nie wtedy, gdy nauczyciel „przerobił” wszystkie przygotowane ćwiczenia.
Skuteczne planowanie lekcji języka obcego zaczyna się od celu, a nie od podręcznika.
Dobra kolejność wygląda następująco:
cel → poziom ucznia → materiał → ćwiczenia → praktyczne zastosowanie → sprawdzenie efektu → podsumowanie
Warto również pamiętać o elastyczności. Nawet najlepszy konspekt nie przewidzi wszystkich sytuacji, które pojawią się podczas zajęć.
Dobry nauczyciel przygotowuje plan, ale jednocześnie obserwuje ucznia i potrafi ten plan zmienić.
Najważniejszym kryterium dobrej lekcji nie jest liczba wykonanych ćwiczeń.
Jest nim odpowiedź na pytanie:
Czy uczeń po zakończeniu zajęć potrafi zrobić coś nowego lub zrobić coś lepiej niż wcześniej?
Jeżeli odpowiedź brzmi „tak”, lekcja spełniła swoje zadanie.
Ile czasu nauczyciel powinien poświęcić na przygotowanie jednej lekcji?
Nie ma jednej właściwej wartości. Początkujący nauczyciel może potrzebować więcej czasu, natomiast wraz z doświadczeniem przygotowanie zajęć często staje się szybsze. Ważniejsza od liczby minut jest jakość planowania.
Czy każda lekcja powinna mieć konspekt?
Konspekt jest szczególnie przydatny podczas pierwszych lat pracy, pracy z grupą lub realizacji konkretnego programu. Doświadczony nauczyciel może korzystać z prostszych notatek, ale nadal powinien wiedzieć, jaki jest cel zajęć.
Ile ćwiczeń przygotować na lekcję?
Lepiej przygotować kilka dobrze dobranych ćwiczeń oraz jedno lub dwa dodatkowe zadania awaryjne niż przeładować lekcję materiałem.
Co zrobić, jeśli podczas lekcji nie uda się zrealizować całego planu?
Nie jest to problem. Jeżeli uczniowie potrzebowali więcej czasu na ważne zagadnienie, realizacja mniejszej liczby ćwiczeń może być nawet korzystniejsza. Plan lekcji powinien być podporządkowany procesowi nauki, a nie odwrotnie.
Potrzebujesz profesjonalnej pomocy w nauce? Kliknij tutaj i umów się na darmową, godzinną lekcję próbną.
Przeczytaj także:
Marcin
Kamola